In Duitsland van weinig belang maar in landen zoals Engeland en Oostenrijk waren de driewielige dwergauto's goed vertegenwoordigd. In die landen volstond een nummerplaat voor motorfietsen en de taksen, zowel als de verzekering, bedroegen beduidend minder dan voor een vierwieler. Gezien de geringe productieaantallen, is de "Isetta Dreirad Spezial" een begeerd verzamelobject geworden.

De Britse Isetta's werden geassembleerd in Brighton. R. J. Ashley, een gewezen piloot, vormde een oude fabriek voor stoomlocomotieven om in een autoassemblagefabriek.Vandaar dat alle onderdelen van BMW Duitsland per spoor werden aangevoerd. De afgewerkte wagentjes werden eveneens per spoor vervoerd.

Naast vierwielers voor de export naar Canada (een 1000 tal), werden in hoofdzaak driewielers gebouwd, allemaal rechts gestuurd. Verdere verschillen met de Duitse Isetta's waren de remmen, de lichten en de elektrische installatie van de firma Lucas en de bandenmaat.

Alles bij mekaar werden in Engeland 30.000 Isetta's geassembleerd. In 1964 liep het laatste exemplaar van de montageband in Brighton.